Entrades

Ya estamos de nuevo...

Imatge
Hola, Ya estamos de nuevo aquí, en el lugar que tanto nos ha encogido los corazones y que, al mismo tiempo, tanto nos ha dado. Hemos regresado con nuestros queridos amigos Xesca y Toni a las aldeas míseras de las cumbres andinas, en parte para ver qué y cómo van los proyectos, y en parte para iniciar otros nuevos. Escribo ahora desde el hotel en que nos alojamos, todavía con la ropa sucia de tierra estéril y la nariz congestionada por el aire y el polvo, pero también con la satisfacción del trabajo bien hecho. Me extenderé más en próximos artículos, pero quiero que sepáis, sobre todo aquellos que tanto nos habéis ayudado, que vuestra ayuda es un ÉXITO. Hemos visitado las granjas en Pumaorcco, hasta hace unos meses la antesala del infierno, y hay familias que ya están vendiendo sus excedentes de animales al mercado local. Claro, sigue siendo un lugar de lo más inhóspito que os podáis imaginar, pero por lo menos comen algo más que patatas "pelota de futbolín", y encima tienen a...

Una mica d'ego propi

Imatge
Bon dia, Ahir vaig rebre una notícia que em va fer força il·lusió i que voldria compartir amb tots vosaltres. La Vanguardia va destacar el meu bloc mis ultimas lecturas a la seva edició digital. Va ser tota una sorpresa i una alegria, la veritat, perquè tot i no ser a primera plana, dons que des de la llunyania algú de casa et trobi i s'interessi és molt enriquidor, i si aquest algú és un mitjà com La Vanguardia, dons el pes de l'ego propi es multiplica per cent. Reconec també que per a mi, que destaquin un blog en que parlo de llibres, dels "meus" llibres, em carrega d'una responsabilitat molt gran, ja que, tot i ser un "mindundi" al mon literari, em considero part d'ell (microscòpicament parlant, és clar) i fer comentaris de col.legues obstrueix la visió. Confiem en que la feina del doctor Hoyos duri per molts anys, i que la meva visió sigui tan parcial i clara com la sento avui. I això és tot. Espero que disculpeu una xul·leria d'aquest tama...

Hoy era el día...

Imatge
Hola, Hoy era el día, sin duda. Hoy era el día para bucear, y me gustaría compartir una parte de lo vivido hoy bajo el agua con vosotros. No diré el lugar del buceo, para evitar males mayores en la zona, pero os aseguro que ha sido uno de los mejores buceos de mi vida, sino el mejor. Esta mañana, de la mano de mi amigo Franco Cotti, un italiano con más historia que su propio país, hemos cogido una lancha y nos hemos ido a bucear, los dos, en un lugar del Mar Caribe que él conoce..., y ha sido increíble. A unos 20/25 metros de profunidad constante hemos visto cuatro tiburones gato, uno tan grande (el del video) que para abrazarlo que tenido que abrir los brazos como si fuera a abrazar el tronco de un árbol milenario. También hemos tenido la suerte de ver una morena grandísima que protegía en su cueva una rara especie de pez de doble cola (se ve al fondo de la foto), de color blanco y negro, y para acabar una tortuga preciosa que ha posado para mí mientras le tiraba tres o cuatro fotos. ...

Estos días pasados...

Imatge
Hola, Hoy leía el último post en el que pedía vuestra ayuda para nuestro proyecto en Perú y, caramba, han pasado muchas cosas desde entonces. Lo primero es pedir disculpas por el silencio de estas semanas, y lo segundo, y más importante, es AGRADECEROS vuestra ayuda. Sé que nos habeis echado una mano inmensa y debo deciros que gracias a vosotros tenemos fondos para sobrevivir un par de meses más con los proyectos. De todo corazón, MUCHAS GRACIAS. No quisiera poner nombres, pero Marc, Salva, Sandra, M&M, todos los que nos habeis ayudado, todos, muchas, muchas gracias. Y después de esto, ¡me gustaría poneros un poco al día de todo lo que nos ha acontecido! Como he comenzado por agradeceros vuestra ayuda, continuaré con este tema para deciros que el Ajuntament de Sabadell nos ha concedido la subvención que solicitamos (no completa, pero muy correcta) y que nos permitirá un año más de trabajo en la zona. El problema (solucionado en parte gracias a vosotros) es cuándo la cobraremos..., ...

Estamos jodidos

Imatge
Hola, Espero que estéis muy bien, alegres, guapos/as (más "as" que "os") y que todo, todo, todo os vaya muy bien. Aprovecho para deciros que tanto Luz como yo estamos bastante bien, sobre todo Luz, porque a mí cada vez me pesan más los cuatro decenios que cargo..., y cada vez parezco más una uva pasa, je je je Escribo este post hoy, además de para saludaros, para comentar una situación y pediros vuestra ayuda. Como sabéis, Luz y yo, participamos, con otros amigos, en una organización de ayuda a las aldeas pobres del Perú. Esta asociación, que comenzó con algunos envíos puntuales de ropa, libretas, y cositas así, por parte de los amiguetes que viajábamos al Perú, se ha convertido en estos últimos dos años en una verdadera solución para muchas familias del altiplano andino. En la actualidad hemos ayudado a que más de 200 familias tengan un aporte a su espantosa alimentación, y una ayudita en su precaria economía, facilitando todo lo necesario para la creación de peque...

La histeria como modo de vida

Imatge
Hola, No soy muy aficionado a comentar en este foro temas de actualidad, sin embargo creo que es justo parar un segundo a reflexionar sobre la histeria colectiva en que parece nos vemos sumido día tras día. El nuevo brote de pandemia histericida se acaba de dar en estos días: la fiebre de las narices. No paro de escuchar en la radio, ver en televisión (ojo, en todas las televisiones), en la prensa y en las portadas virtuales de todos los medios, referencias a la maldita gripe. Por supuesto no dudo de la importancia de un brote de un virus con nombre de robot de la guerra de las galaxias, pero me parece de una imbecilidad espeluznante el trato que se le está dando, que si nivel cuatro, conexiones con la OMS para ver si ya se ha alcanzado el nivel cinco, joder, parece el último partido del Barça !!! Esta histeria ha sustituido a la de la crisis, más real, aunque también me gustaría saber en que porcentaje inducida por la misma carencia de materia gris, y que a su vez sustituyó a otras hi...

Mi primer día libre...

Imatge
Hola, En los últimos 20 días no hemos tenido (por varios motivos) ni un solo día libre. Ni siquiera he tenido tiempo de colgar artículos y, lo que es peor, de contestar algunos correos de amigos. Espero que este último punto lo pueda solucionar durante el día de hoy. Pero a lo que iba, ayer tomamos el día libre y nos fuímos a bucear, cuando regresábamos del buceo viví una de las mayores experiencias que he tenido jamás. En el arrecife de la Isla Catalinita vimos cuatro tiburones grises que estaban alimentándose en su buffet particular..., y claro, nos tiramos con ellos. Fuímos un amigo mío, Franco Cotti, y yo, y tuvimos la gran fortuna de nadar con cuatro animales espectaculares. Tuve además la gran fortuna de poder sacar una foto a poco menos de 50 cm . de distancia de uno de ellos, un animal que mediría cerca de dos metros y que me dejó el cuerpo con una sobredósis de adrenalina que todavía mantengo. Os invito, como siempre, a que vengáis a vernos y os prometo que os llevaré a este l...